Mostrando entradas con la etiqueta lágrimas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta lágrimas. Mostrar todas las entradas

31.8.07

¿Lo ves?

Nuestro amor era igual
que una tarde de Abril
que también es fugaz
como ser feliz
Pudo ser y no fue
por ser la vida como es
nos dio la vida del revés
Lo ves, lo ves

Nuestro amor era igual
que una mañana sin fin
imposible también
como no morir.
Dejó de ser o será
porque el diablo es como es
juega contigo al esconder
Lo ves, lo ves

Y ahora somos como dos extraños más
que se van si más como
dos extraños más
que van quedándose detrás.
Yo sigo estando enamorado
y tu sigues sin saber si lo has estado,
y si te quise alguna vez
lo ves, lo ves.

Después nos hemos vuelto a ver
alguna vez y siempre igual
como, dos extraños más
que van quedándose detrás
este extraño se ha entregado
hasta ser como las palmas de tus manos
Y tú sólo has actuado
y yo aún sabiendo que mentías me callé
Y me preguntas si te amé
lo ves, lo ves
Yo que lo había adivinado
y tú sigues sin saber que se ha acabado
Por una vez escúchame
lo ves, lo ves.
Míranos aquí diciendo adiós.


¿Lo ves?


Qué canción más bonita, de verdad. Tiene bastante tiempo. Venía incluida en el 3er disco de Alejandro Sanz(3) y durante mucho tiempo fue para mí, algo más que un himno. Ahora sólo es una "Canción emocionante" un recuerdo, algo que pasó, que me hubiera gustado que durara más, pero no pudo ser.
¿Qué nos pasó a la canción y a mí?¿Fue el miedo a calar demasiado hondo?¿Fue el miedo a que se hiciera real?
Por desgracia, nunca lo sabré...

Lo que estoy escuchando: El teclado de mi ordenador.
Lo que estoy bebiendo: Mis lágrimas.
Lo que deseo: Que no mueras, a pesar de todo.

11.4.07

Sola otra vez...

Sigo sin ganas. No sé al final qué haré con el blog, la verdad.
Hoy os dejo una canción con la que en estos momentos me siento muy identificada...
Espero que os guste. Se llama "Sola otra vez" de Belén Arjona.

Sola otra vez, ya ves...
la cabeza en el suelo
Y me queda el consuelo del mundo al revés
Sola y después caer,
sin mi alma,
sin sueños, sin aire
Sin nada que me haga volver a querer
No sé, por qué me levanto a diario
Y me encuentro haciendo el amor con la pared
No sé por qué sola otra vez
Y mis besos, mis sesos y excesos
Deshechos quedaron en tu piel

¿Qué hicimos mal?
Quizá callar, quizá perder la fe
Y en cada sitio que estoy
Te veo a mi alrededor y no te quiero
No te quiero perder


¿Cómo volar si tienes mis alas? Ves
¿Cómo volar sin miedo a llorar después?
¿Cómo andar si mis pies, si mis píes me robaste y sé
Que no hay razón que no te haga volver?


Vendrás, lo sé
Necesito de nuevo enredarte en mi pelo
Y atarte a mi piel
Loca de atar si tú no estás
Y me queda ordenar los rincones que muerden
Mi cruel soledad

¿Qué vaciar si nada hay, si ya no quieres ver
Que tú sin mi te caerás, que tú sin mi llorarás?
¿Por qué no quieres, no me quieres creer?


¿Cómo volar si tienes mis alas? Ves
¿Cómo volar sin miedo a llorar después?...
No, sin ti ya no hay lunas llenas
Y no, sin ti ya no hay agua nueva
Y no, no, no, no, yo sin ti tengo más sed
Y no sé donde beber, ámame.

31.3.07

Un ligero sabor a alcohol y a vómito aún resuena en mi garganta... Me siento mal, ya no físicamente hablando, si no dentro del corazón, que sufre y siente más de lo que podía creer...
Yo ya sabía que era imposible que pasara nada... Pero no quería tampoco lo de ayer... Me gusta que me cuentes cosas... Y la putada es que no es culpa tuya...Confías en mí para contarme tus inquietudes y eso me alaga...pero ignoras que con todo lo de ayer, me hiciste más daño del que nunca llegarás a saber...porque me gusta que confíes en mí, porque me gusta tu compañía, porque me gusta... Bueno, mejor dejar lo que pasó anoche en el recuerdo... Una amistad así no se encuentra fácilmente, pero... es que estoy un poco harta de ser la mejor amiga del hombre, pero nunca suficiente mujer.
Tengo una resaca del copón (bebí para olvidar que no era yo la que te hacía suspirar{y es que encima, a pesar de mi bajo grado de inspiración, me salen rimitas así, tiene cojones la cosa}) y supongo que cuando se me pase, pues veré las cosas de otra manera, pero es que joder, pensaba que tenía las cosas al respecto mucho más claras... pero ya he visto que no...
Pero bueno, siempre será mucho más de lo que tenía...

18.2.07

Hoy tengo uno de esos días...
Sí, uno de esos días en los que no sabes si cortarte las venas, dejartelas largas, y en este último caso, hacerte rastas, trenzas...
No, va, en serio, es que...ARGGGGGGGGGGGGGG!!!
Qué asco! Me aburro y odio aburrirme.
Y es que encima, hoy hace un mes justo desde mi cumpleaños y aún no he recibido ningún regalo, ni siquiera un mini-reconocimiento...NADA. Es que ni un: "Vamos a celebrarlo yéndonos de fiesta"...NADA.
A veces pienso que la gente sólo me quieer a su lado cuando le interesa, para que les lleve en el coche, para que ponga dinero para un regalo... Pero cuando se trata de mí, nadie está para estar conmigo...NADIE.
Que ascoo....

2.2.07


Ven y canta conmigo, gritemos al viento que todo ha cambiado, que ya nada volverá a ser como antaño...Que me quieres, que mi amor ha logrado sanar tus heridas, que la vida a mi lado es más bonita...
No llores más, todo ha pasado, no sufras...
Cuidame, sé que te sentirás mejor amando que odiando a quien ya no te recuerda, a quien ya te olvidó... como se olvida una noche loca de amor.
Quiero creer que aún me recuerdas, que de verdad me querías cuando entre tus brazos me dormía...
Te fuiste...lo injusto de la vida te llevó de mi lado. Todo es difícil, cada día sin ti es una carrera por sobrevivir a mis miedos.
¿Cómo decirte desde este mundo sigo queriéndote?


Bien podría explicar el por qué de mis letras, pero no...hay gente que está viva y la sienten muerta y muertos a los que se sienten vivos. Hay cosas que nunca sucederán, todo lo que hay en mi mente es irrealizable, la felicidad... imposible.


11.1.07

Nervios, angustia, arggggggggggg!!!!!!!!

¿Morderme la lengua o descargar la mala leche que llevo encima? Gran dilema...Ser o no ser,no?
El proyecto de clase me supera, demasiado trabajo para cargarlo entre dos personas cuando en el grupo somos 3... No puedo decirle nada, porque encima se enfada cuando sabe de sobra que carece de razón... Una putada, sí...y más si es tu amiga...
Estoy saturadísima, harta, agobiada... Bufff...
Luego está el tema de mi desierto interior... tanto vacío duele... Pero supongo que ahora que no hay nadie que me envenene el corazón, acabaré por plantar alguna planta con flores...esperando que no sea un rosal...precioso pero dañino...

3.1.07

Motivos por los que el año pasado fue una puta mierda

  1. Él.
  2. El terapeuta.
  3. Mi gran error.
  4. Mi pozo
  5. La muerte de Lunita.
  6. Los cánceres de varios seres queridos.
  7. La muerte de Él.
  8. Mi accidente con el coche.
  9. 7-Octubre-2005 (no es de 2006, pero fue un error que llevó al 2006)
  10. 31-Octubre-2005
  11. 13-Julio-2006...Y pensar que las cosas jodidas podían desjoderse...
  12. 15-Octubre-2006...Gran día, pero fuí tonta y creí...
  13. Dar oportunidades a quien no las merecía...
  14. Creer ciertos Te Quiero que nunca publicaré porque soy respetuosa.
  15. Semana del 25 de Noviembre... Esperando algo que sabía que no llegaría...
  16. Tardar tanto en darme cuenta de la verdad de las personas...
  17. Perder el tiempo en lamentarme por las cosas en vez de intentar levantarme...
  18. Mil motivos más que no procede decirlos por aquí, pero quien tiene que saberlos, ya los sabe.

28.12.06

Crónica de una Navidad como cualquier otra...

Hoy vuelvo a estar histérica...No sé que coño me pasa... ¿Por qué vuelva alguién por Navidad? ¿Sólo por eso? ¡Una mierda! Es por todo... Por las Navidades que me ponen enferma... Por la soledad de sentir a la gente tan cerca y a la vez tan lejos... Porque la felicidad es tan efímera como engañosa...
No es depre, no, es asco... Estoy asqueada de no saber ni por dónde puedo o quiero ir.
No estoy mal, pero tengo ya ganas de que acaben las Navidades y volver a tener la mente ocupada con las clases y no darle vueltas a nada.
Por orgullo estoy mandando a la mierda mi amistad con una de las personas más importantes de mi vida...Y todo por el puto orgullo...

6.12.06

Lo conseguí...

¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!¡¡LO HE CONSEGUIDO!!Pero eso no me hace sentir bien...aunque estoy segura que esa sensación de vacío sólo durará un tiempo...

21.11.06

Tantas cosas que decir, tan poco tiempo y tanta impotencia...


Aún no le he dedicado un post a la noche del sábado
11-11-2006. Esa noche fue muy muy grande...
Durante toda la noche estuvimos bailando de pub
en pub, y cuando ya íbamos a buscar el taxi para
volver a casa, nos encontramos
a unos madrileños super majetes que nos pidieron
ayuda para arreglarle el pantalón a uno de ellos porque
se le había roto.
Luego nos fuimos a un pub con ellos y apareció el colocao
(qué morbooooo!!). Al rato, el "Manolín" y Roberto
empezaron a bailar...buffff....qué forma de bailar más, buffff...se nos caía la babilla.

Pero claro, no podía ser todo tan perfecto, y se nos despistaron
y no nos dimos ni msn ni nada. Así es que nos estamos dedicando a buscar a los "Rakatta´s" por todos los espacios de la red.
RAKATTA!!
Salte…(W!, con...)si no estás bailando con ella salte...(Y, Yandel!)
si no estás perreando con ella salte...(Luny!, medio millón de copias
obligado)si no estás bailando con ella salte...(el duo de la historia,
en Mas Flow 2)para Hacerle...

rakata, rakata, si se me pega voy a darle,
rakata, rakata,esta noche quiero hacerle,
rakata, rakata, si se me pega voy a darle,
rakata, rakata,heeh... (me toca a mi..)

Campicu llego el fontu,no trates de apagarme por que te apagas tu,
W, apagale la luz,mami acelera duro es pupu
tiene 20 enemigas, 2 amigas,pantallas en la barriga,
tatuaje en la bejiga,en el culipandeo ella mata la liga,siga...
si,si..siga...
para Hacerle...rakata, rakata,
si se me pega voy a darle,rakata, rakata,
esta noche quiero hacerle,rakata, rakata,
si se me pega voy a darle,rakata, rakata,heeh... (Nely, nos vamos...)

le gusta que Wisin la agarre por el pelo,
gritalo!(papi dame lo que quiero!)
sienta la pasion del callejero, gritalo!
(papi deme lo que quiero!)
bizcochito dame un beso con sabor a caramelo,
gritalo!(papi dame lo que quiero!)
CIELO, a ese trago le falta hielo, gritalo!
(papi dame lo que quiero!)
pues tenga lo suyo, sin orgullo,yo tengo el agua pa’
ese capullo,
zzzz, mami deja el murmullo,coje lo que tuyo, tu,
tuyo...(tu, tu, tu, tu)

para Hacerle...rakata, rakata,
si se me pega voy a darle,rakata, rakata,
esta noche quiero hacerle,rakata, rakata,
si se me pega voy a darle,rakata, rakata,heh... (Luny!)

ahora hay que trabajar de medio millon pa’ arriba,tu sabes!,
el duo de la historia!W!
El sobreviviente! con Yandel, ellos los saben...mas flow 2! el que para ventas...este disco no hay que lo supere,
matando la liga, el arma secreta, sin miedo,Nelly!...
mas flow 2,W, el sobreviviente con Yandel,el duo dinamico...

__________________________________________________________
__________________________________________________________

Por lo demás, vivir con la espectativa de que las cosas cambien, de que se acuerde de su promesa, de que se arrepienta por algo, de que le importe si cumplo la promesa que me hice el día 17-10-2006 cuando me/le di la última oportunidad para cambiar las cosas...
No creo q nada cambie, este sábado estaré en mi casa, cuando su promesa consistía en otra cosa completamente diferente.
Estoy hasta los utos cojones de que juegue así conmigo, pero aunque cuando acabe Noviembre sufra un poco por haberlo apartado de mi vida, sé que a la larga será mejor. Sufriré su ignorancia pero acabaré disfrutando de mi felicidad...
Ya veremos qué ocurre...

6.10.06

Hoy entiendo a mucha gente

Hoy entiendo a toda esa gente que se siente traicionada.
Hoy entiendo a toda la gente que ve como contínuamente le están mintiendo y luego se hacen los buenos.
Hoy entiendo a toda la gente que siente como a solas son para él una princesa y de cara a los demás es sólo una loca medio psicópata.
Hoy entiendo a toda esa gente que sufre por alguien que no merece la pena.
Hoy entiendo a todas esas personas que sienten como su voz es callada por quien quieren.
Hoy entiendo a todas esas personas a las que les hacen sentir culpables por todo.
Hoy entiendo a todas esas personas y por primera vez tengo motivos reales y de peso.
Hoy entiendo a todas esas personas y quisiera encontrar la forma de ayudarlas...

5.10.06

Lo menos esperado

Hace unos meses, la persona que menos imaginaba que me iba a traicionar de esa manera, lo hizo.
Anoche fue cuando me enteré, había agregado a una amiga mía para comerle la cabeza hablándole de mí. Con esta persona reconozco que me equivoqué muchísimo y le pedí mil perdones, pero no creo que me mereciera esa conducta tan sumamente infantil por su parte.
Yo he tenido tentaciones de hacer algo parecido, pero nunca lo he hecho, supongo que por un poco de decencia.
La verdad es que hasta ahora, pensaba que había poca gente buena a mi al rededor, pero es que, después de lo de anoche, cada vez pienso que hay aún menos gente buena.
El que tiene que sentirse aludido, se sentirá, porque sabe perfectamente que es él, y diría su nombre, pero para qué?Además, no es para nada mi estilo.
Ultimamente, me estoy dando cuenta de quien vale la pena y de quien no, y eso me aterra, porque estoy descubriendo que mucha de la gente que pensaba que valía la pena, no lo vale. Aunque también tiene su parte positiva, porque me estoy dando cuenta de que hay mucha gente a mi alrededor que me quiere y con la que puedo contar siempre.
Supongo que de decepciones está hecha la vida, así es que no debería extrañarme ya por nada...

1.10.06

Sin fuerzas para nada...

Quiero desaparecer...
Las lágrimas ya me queman los ojos...No puedo más...
No es justo todo esto, y encima dices que no me entiendes, pero que(como siempre) entiendes mi decisión. Ya no puedo con mi vida... Yo lo que quiero no es que lo entiendas, ni que respetes mi decisión, quiero que no seas así conmigo, porque creo q no me lo merezco.
Quiero desaparecer... Pero no tengo más remedio que verte, y quiero verte porque en el fondo sé que te quiero, pero es que ha llegado un momento que eras o tú o yo, y me da igual que pienses que hay problemas más grandes, o que esto es una chorrada, me da igual, porque si piensas así es porque nunca has querido de verdad, ni a un amigo ni a nadie.
NO es justo que ahora yo esté así, no es justo...
Quiero morirme, pero soy una covarde, como siempre...y no tengo ni el valor para acabar con todo esto definitivamente.
Sé que no debería estar escribiendo esto, porque para ella será un triunfo y para ti... pues no sé ni lo que será... Sé que esto es rebajarme a expresar unos sentimientos que no te importan, y no se si algún día de importaron.
Quiero desaparecer...
Conocerte fue lo mejor que me ha pasado nunca, y también lo que más daño me ha hecho.
Quererte demasiado fue mi error, y pensar que sentías algo por mí.
Soy la persona más imbécil que hay por estos mundos, por quererte, por fiarme, por pensar que para ti yo era alguien...
Es que ni como amigos podíamos estar?Tanto pedía?
Tan gran mierda soy que no te merezco ni como amigo?
Esta mierda de escrito nadie lo leerá, estoy convencida. O al menos, no serñas tú quien lo lea. Ya soy consciente de todo...Tarde, pero ya me he dado cuenta de todo... Y me jode un montón, porque hasta hace nada confiaba en que pudieramos ser aunque fuera amigos, pero veo que no...
Me pregunto si durante este tiempo no has estado riéndote de mí, o he estado perdiendo el tiempo amando a quien no debo.
Por más que lloro, aún me quedan más lágrimas...
Temo el día en el que nos veamos. Temo que me mires y que me caiga de nuevo...

27.9.06

Lo peor: su ignorancia



Lo peor: su ignorancia.
Me ignora. Definitivamente, no le importo. He hecho algo que me ha costado mucho de hacer, pero es que era o él o mi integridad mental, porque esta mierda de vida que llevaba no era vida ni era nada. Salía a disgusto día sí, día no, por sus risas, por sus comentarios inoportunos, por todo.
Mi decisión no es definitiva, no sé si por cobardía o por esperanza de que las cosas cambien.
Me hacías daño, no sé si lo sabrás. Intenté no tomarme en serio tus "bromitas" pero es que no podía, me sentía tan imbécil cada vez que te reías, que no podía evitar llorar hasta quedarme dormida entre un charco de desesperación, de humillación, de incomprensión...
Está claro que la amistad es un sentimiento desinteresado, y que si te prestaba ayuda, no tenías el por qué devolvérmela, pero si yo necesitaba que me escucharas, me hubiera gustado que lo hubieras hecho, y no que me hablaras del partido de fútbol.
No creo que esto te importe para nada, ni siquiera sé si lo leerás, tampoco sé qué has pensado al leer el mail que te he mandado...
No quiero volver a dedicarte un post, no quiero que este blog se convierta de nuevo en el epitafio que rezará en mi tumba.
No podía más...
Acababa de aprender a quererte como amigo, pero es que me hacías daño...sólo seguí tu consejo... y ahora no queda nada... más que sangre inherte por mis venas...

23.9.06

¿Quién sabe?


¿Quién sabe quién se merece algo bueno, y quién no?
¿Quién sabe la verdad de todo?
¿Por qué el sistema de la vida es así de cabrón?
¿Quién sabe todo eso?
Yo no lo sé.
Lo reconozco, no lo sé.
No soy una diosa que lo sepa todo...
No soy la persona que tenga estas respuestas...
No lo soy...
Me jode sentirme impotente ante esto...
No sé quién me hace bien, no sé quién me hace mal...
No sé nada...
¿Quién lo sabe?
¿Quién sabe?
¿Quién?
Creo que nadie lo sabe...
Estas incertidumbres me matan...me aprisionan y me queman...

A la primera persona que me ayude a sentir otra vez, pienso entregarle toda mi alma, todo mi ser...

22.9.06

No me arrepiento de este amor...porque me enseñaste mucho...


No me arrepiento de este amor
aunque me cueste el corazón
amar es un milagro y yo te amé
como nunca jamás lo imaginé
debo arrancarme de tu piel
de tu mirada de tu ser
yo siento que la vida se nos va
y que el día de hoy no vuelve más
Después de cerrar la puerta
nuestra cama espera abierta
la locura apasionada del amor
y entre un te quiero y te quiero
vamos remontando al cielo
y no puedo arrepentirme de este amor
No me arrepiento de este amor
aunque me cueste el corazón
amar es un milagro y yo te amé
como nunca jamás lo imaginé
debo arrancarme de tu piel
de tu mirada de tu ser
yo siento que la vida se nos va
y que el día de hoy no vuelve más
Después de cerrar la puerta
nuestra cama espera abierta
la locura apasionada del amor
y entre un te quiero y te quiero
vamos remontando al cielo
y no puedo arrepentirme de este amor
No me arrepiento de este amor
aunque me cueste el corazón
amar es un milagro y yo te amé
como nunca jamás lo imaginé
debo arrancarme de tu piel
de tu mirada de tu ser
yo siento que la vida se nos va
y que el día de hoy no vuelve más...


Este fue mi amor, el que fue y ya no está, aunque siempre será el primero, el único que supo hacerme feliz y desgraciada a la vez, el que me hizo vibrar y sentirme única, el que me quiso...
Las cosas pasan y no vuelven, aunque a veces no estaría mal una vuelta atrás en el tiempo para enmendar errores y cambiar algunas actuaciones.
Todo en la vida es efímero, hasta el amor, pero hay algo de él que siempre perdura en el tiempo: su recuerdo, sus sensaciones, su tacto, su cuerpo... Muchas cosas que se recuerdan con estremecedora emoción que hace que todo tu cuerpo sienta escalofríos de calor...
Pero también se echa de menos ese amor, ese amor que ahora ya no es pero que siempre será, porque es algo que nunca muere del todo... Siempre está moribundo, coleando entre mis sueños, entre mis sonrisas, entre tus miradas, entre tus letras, entre tus actitudes...
Me gustaría creerte cuando dices que para ti aún vive este amor, sólo puedo decirte, que aunque ya no te quiero, una parte de mí, siempre te querrá...

17.9.06

Mátame o déjame ir, pero no me tengas enganchada como si fuera tuya, pero sin serlo...
Quiero que estés o que te vayas de una vez...

8.9.06

Sin control

Agggggg....!!!No puedo más, mi vida se descontrola, no puedo atar mis sentimientos. Mi cabeza explota...
No puedo creerme lo que me está pasando, no puede ser, tú no...
No...
No quiero esto, se me descontrola todo, no puedo controlar ni lo que estoy empezando a sentir ni la mierda que hay ahora. No puedo y quiero...
Querer no es poder. Si así fuera, esto no me estaría pasando...
NO quiero descontrol en mi vida, me jode que apse algo en mí que no quiero y no puedo poner en orden.
Todo es una puta mierda. Todo...
Nada se escapa. No tengo nada, y lo que tengo no me convence...
Que mierda de todo!
Quiero huir de esto, no quiero sentir, no quiero sentir por ti, no quiero sentir por nadie, y no lo puedo evitar.
Salgo de una situación complicada y me meto en otra que lo es aún más.
No puedo evitarlo, y quiero...
Querer no es poder...
Todo se derrumba. Todo lo que había construido que estaba adquiriendo consistencia y no es más que un castillo de naipes, que con un suave soplo se derrumba...
Que asco de todo. Quiero huir de esto, no quiero verte y al mismo tiempo es algo que quiero porque hace mucho que no nos vemos.
¿Por qué todo me pasa a mí? Acaso soy alguien tan débil que la vida se ceba conmigo???
Agggggg....
Odio todo lo que hago y todo lo que me pasa....
Mierda de todo...
No puedo evitar lo que siento y no puedo...
Algo está creciendo en mi interior y no puedo evitarlo...
Todo se derrumba...
Que asco...
Querer no es poder...



Pd: Para la censura de este blog, estate tranquila que esto no va por quien tú y yo sabemos. Todo eso ya terminó.

6.9.06

La vida me engañó

Cuando era pequeña, la vida me decía que todo eran juegos y alegrías.
Me engañó, porque al crecer, descubrí que la vida es una serie de pruebas dificultosas que no siempre se pueden superar. La vida nos engaña, porque de repente de das cuenta de que esa realidad en la que has vivido hasta ahora, es una simple "realidad virtual" en la que el color más oscuro era el rojo de los primeros amores infantiles.
Igual no nos engaña la vida, igual nos engaña la infancia, no lo sé. Sólo sé que alguién o algo se encarga de hacer que vivamos en una mentira hasta que caemos en la cuenta por un golpe, de que la vida no es de colorines.
Creo que nunca sabré las respuestas a mis preguntas.

4.7.06




Hui és un dia trist per a tots els valencians i puc asegurar que per a tots els espanyols també.

Ahir, un tren de la línea 1 del metro de València va descarrilar arrosegant amb ell els somnis i il·lucions de 41 persones (19 del meu poble, Torrent) i de les seues families i amics.

Hui València plora la falta dels nostres conciutadans morts a l´accident. Hui les banderes (entre elles la nostra senyera) onetjen a mitja asta en senyal de dol.

Pot ser el destí (una mala treta del destí) o pot ser una casualitat, el que està clar es que açò és un gran colp als nostres cors que s´en han anat en part amb totes eixes persones que tornaven a casa després de treballar com tots els dies i que el metro que agafaven com cada dia, s´emportà les seues il·lussions.

NeWmArI sols ha tornat per a mostrar tot el seu recolçament a les víctimes i familiars d´aquest tràjic succés.

Hui els valencians plorem la falta dels nostres germans.